SpoilerNaruto

Naruto Club Thailand

Naruto CH 450: หมู่บ้านแห่งความสุข

Credit: http://www.vrnct.com/forums/index.php

 

รูปภาพ
Page 1

ตอนที่ 450: หมู่บ้านแห่งความสุข
ข้อความ-(จะมีใครบ้างมั้ยที่รอคอยการกลับมาของนารูโตะ หลังจากการต่อสู้ที่ยาวนาน)

คาคาชิ: ทำได้ไม่เลวนิ
นารูโตะ: ครูคาคาชิ !!
คาคาชิ: รอก่อนนะ จะถึงแล้วล่ะ
นารูโตะ: !!

รูปภาพ
Page 2-3

PAGE 2 & 3
ชาวบ้าน: ยินดีด้วย....พวกเราเชื่อใจนาย...นายคือฮีโร่ของพวกเรา...ขอบคุณมาก...ยินดีต้อนรับกลับบ้าน!!

คาคาชิ: พวกเค้ารอคอยการกลับมาของเธออยู่หนะ
(ความฝันของชั้น...คือการได้เป็นโฮคาเงะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด...ชั้นจะทำให้ทุกคนในหมู่บ้านยอมรับชั้นให้ได้)
คาคาชิ: ...นารูโตะ....


รูปภาพ
Page 4

คาคาชิ: (นายทำได้ดีมาก)
ชาวบ้าน: ...ยินดีต้อนรับกลับบ้าน....นารูโตะ!...
คัตสึยุ: ผมเป็นคนบอกพวกเค้าเองแหละครับ
ชาวบ้าน: ...เป็นยังงัยบ้างเนี่ย...เจ็บตรงไหนรึเปล่า...
นารูโตะ: ห้ะ!
นารูโตะ: อู้ยย....อย่าผลักสิ!



รูปภาพ
Page 5
ฮินาตะ: (ขอบคุณพระเจ้า...) (นารูโตะ....)
นารูโตะ: !
นารูโตะ: ซากุระจัง
นารูโตะ: โอ้ยยยย!
ซากุระ: นายนี่มันเลือดร้อนจริงๆ...เจ้าบ้า!


รูปภาพ
Page 6

ซากุระ: ....ขอบใจนะ
ฮินาตะ: .....


รูปภาพ
Page 7

รูปภาพ
Page 8
เซทสึ: ชั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเพนจะแพ้
เซทสึ: เราน่าจะไปบอกเรื่องนี้กับโทบินะ...เร็วเข้า...
พ่อของชิกามารุ: นี่มันอะไรกัน?
หน่วยลับ: เรียกประชุมด่วนครับ....คุณชิคาคุต้องไปรายงานตัวที่ห้องประชุมเดี๋ยวนี้ครับ


รูปภาพ
Page 9
พ่อของชิการมารุ: จนได้สินะ....?
เซทสึ: นี่แหละทั้งหมดที่เกิดขึ้น
เซทสึ: จะทำยังไงต่อไปล่ะ?
เซทสึ: ชั้นคิดว่า...โคนันคงจะไม่กลับมาแน่นอน
โทบิ: ...เราจำเป็นต้องหาใครซักคนมาแทนเพื่อที่จะใช้คาถากักสัตว์หางนั่น (GEDO MAZO...)
โทบิ: ...
โทบิ: คิซาเมะ...นายไปหา 8 หาง
โทบิ: ชั้นมีอะไรบางอย่างที่จำเป็นต้องไปทำ...


รูปภาพ
Page 10
โอโมอิ: นี่ชั้นควรจะทำยังไงเนี่ย...?
คารุย: ห้ะ!?
โอโมอิ: โอ้ะ...ชั้นแค่กำลังสงสัยว่าชั้นควรจะทำยังไงดี
โอโมอิ: ถ้าเกิดสาวๆสวยๆในโคโนะฮะทุกคนมาหลงรักชั้น
คารุย: อ๋อเหรอ...งั้นมันก็คงจะเป็นปัญหาล่ะนะ!
คารุย: ทำไมนายไม่เดทพวกนั้นให้หมดล่ะ....ไปกับคนแรกที่เค้าขอออกเดทกับนายก็ได้หนิ!
โอโมอิ: ....อืมมม....มันก็ใช่....แต่ว่าชั้นจะทำยังไงตอนที่ชั้นต้องไปจากโคโนฮะ...พวกนั้นจะไม่คร่ำครวญคิดถึงชั้นเวลาที่ต้องแยกจากกันเหรอ...?
โอโมอิ: ชั้นกลัวว่าผู้หญิงพวกนั้นจะต้องการให้ชั้นฆ่าตัวตายเพื่อความรักไปกับพวกเค้าน่ะสิ...
คารุย: นี่! นายจะเพ้อฝัน จินตนาการไปถึงไหนเนี่ย !? ... พวกเรายังไปไม่ถึงโคโนฮะด้วยซ้ำ...นายนี่มันน่ารำคาญจริงๆ!!
โอโมอิ: ว่าแต่...ที่นั่นอาจจะมีผู้ชายเท่ห์ๆ มาตกหลุมรักเธอก็ได้นะ
คารุย: ไหนๆเธอก็พูดถึงเรื่องนี้แล้วอ่ะนะ...
คารุย: อาจจะมีพวกคนรวยๆ สูงๆ โด่งดัง และ หล่อเหลา มาชอบชั้นก็ได้น้า...นายไม่มีทางรู้หรอก!


รูปภาพ
Page 11
โอโมอิ: ไม่อ่ะ....เธอคิดมากไปและ! มันไม่มีทางเกิดขึ้นไำด้หรอกน่า!
คารุย: ....
โอโมอิ: นี่แกรู้มั้ย แกพูดอยู่กับใคร ห๋า!!!??
โอโมอิ: เหย้ออ!
โอโมอิ: นี่เธอรู้มั้ย ว่าถ้าเกิดไอ้หินก้อนนี้เนี่ย มันไปกระแทกหินอีกก้อนนึงแตก แล้วไอ้เศษหินจากก้อนหินก้อนที่แตก ไปกระแทกให้ก้อนอื่นๆแตกเนี่ย...
โอโมอิ: มันอาจจะทำให้เกิดปรากฎการณ์หินถล่มที่สามารถฝังหมูบ้านโคโนฮะได้เลยนะ...!?
คารุย: นายนั่นแหละที่คิดมากไป!! เจ้าบ้า !!


รูปภาพ
Page 12
คารุย: เหย้อ...เป็นไปไม่ได้อ่ะ...ชั้นไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้นะ....ก้อนหินแค่นั้นจะทำความเสียหายได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!?
โอโมอิ: นี่ๆ คารุย ... สิ่งที่เธอทำหนะ...?
สาวหน้า**ใหญ่ที่ยังไม่ปรากฎนาม: ไร้สาระน่า...ช่วยกันหาใครซักคนมาถามซิ...
ซากุระ: อาจารย์ใช้คัตสึยุเพื่อปกป้องหมู่บ้าน...
ซากุระ: ตั้งแต่นั้นท่านก็หมดสติไปเลย...
ซากุระ: หนูไม่รู้ว่าควรจะปลุกอาจารย์เมื่อไหร่ดี..


รูปภาพ
Page 13
นารูโตะ: ป้าซึนาเดะ...
ที่ปรึกษาโฮมูระ: พวกเราจะยังคงร่วมทำงานกับแคว้นต่างๆ เพื่อต่อต้านองค์กรแสงอุษา
ลูกขุน 1: ...หลังจากสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับหมู่บ้าน...ดินแดนแห่งไฟจำเป็นต้องใช้ความพยายามทั้งหมดเพื่อฟื้นฟูหมู่บ้าน
ลูกขุน 1: ขั้นแรก พวกเราจำเป็นต้องหาเงินทุน... รวมทั้งต้องพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างแค้วนด้วย


รูปภาพ
Page 14
ดันโซ: ยังมีบางอย่างที่พวกเราจำเป็นต้องพิจารณาอีก
ดันโซ: ใครจะเป็นโฮคาเงะคนต่อไป?
ชิคาคุ: (จนได้สินะ....)
ไดเมียว: เราจะไม่รอจนกว่าซึนาเดะจะฟื้นก่อนเหรอ?
ดันโซ: ท่านครับ...ซึนาเดะยังคงอยู่ในอาการโคม่า
ดันโซ: ถ้าเป็นอย่างนั้น....พวกเราก็ไม่อาจวางแผนอะไรสำหรับหมูบ้านได้เลย...เพราะว่าเรายังไม่รู้ว่าซึนาเดะจะฟื้นเมื่อไหร่....งั้นเหรอครับ?...และอีกอย่าง ซึนาเดะไม่ใช่เหรอที่ทำให้หมู่บ้านเสียหายขนาดนี้...
ไดเมียว: ตอนนั้นชั้นคิดจะเลือกจิไรยะ...ชั้นชอบเค้า...แต่เค้าก็ตายไปแล้ว
ไดเมียว: ...งั้น...จะให้ใครรับตำแหน่งนี้ดีล่ะ?
ดันโซ: ถ้างั้น....


รูปภาพ
Page 15
ชิคาคุ: ผมขอเสนอ ฮาตาเกะ คาคาชิ !
ดันโซ: !!
ไดเมียว: โอ้...บุตรชายของเขี้ยวขาวแห่งโคโนฮะ งั้นเหรอ?
ไดเมียว: ได้! ทำไมจะไม่ล่ะ? พวกเจ้ามีความเห็นยังไงบ้างล่ะ?
ลูกขุน 1: แน่นอน...ทุกคนรู้ดีว่าเค้าเก่งและได้รับการนับถือแค่ไหน...มันเป็นเรื่องจริง
ลูกขุน 2: แต่ไม่คิดว่าเค้ายังเด็กเกินไปเหรอ?
ลูกขุน 3: มินาโตะ ตอนนั้นเค้าก็อายุน้อยกว่านี้นะ...
ลูกขุน 4: ใครคืออาจารย์ของเค้าล่ะ?
ที่ปรึกษาโฮมูระ: โฮคาเงะรุ่นที่ 4
ไดเมียว: โฮคาเงะรุ่นที่ 4 เป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ และ จิไรยะก็เป็นศิษย์ของโฮคาเงะรุ่นที่ 3!
ไดเมียว: งั้น...ชั้นก็คิดว่า..คงไม่มีปัญหานะ


รูปภาพ
Page 16
ดันโซ: สิ่งที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 สอน....มีแต่จะทำลายหมู่บ้านของเรา!!
ไดเมียว: .....!!!!
ดันโซ: หัวหน้าของแสงอุษา คนที่ทำลายหมู่บ้าน ครั้งหนึ่งก็เคยเป็นลูกศิษย์ของจิไรยะ...นี่แหละเป็นผลลัพธ์ของการผูกมิตรกับแคว้นอื่นจนทำให้แคว้นเหล่านั้นมีอำนาจขึ้นมา!
ดันโซ: ความคิดแบบนี้แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอ!!
ดันโซ: และความอ่อนแอนี้ ก็ได้นำไปสู่การทรยศหักหลังของซึนะ...ตามมาด้วยการวางแผนถล่มโคโนฮะของโอโรจิมารุ
ดันโซ: รวมไปถึง การรวมตัวกันขององค์กรแสงอุษา และสุดท้ายคือ ซาสึเกะ ผู้อยู่รอดคนเดียวของตระกูลอุจิวะ ผู้ซึ่งหันหลังให้โคโนฮะเพื่อจุดประสงค์บางอย่าง!


รูปภาพ
Page 17
ดันโซ: โฮคาเงะแบบไหนล่ะ ที่เราต้องการในสภาวะเช่นนี้!?
ดันโซ: คนที่สามารถยุติสถานการณ์อันน่าสมเพช...คนที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกนินจา และ เปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์ต่างๆได้
ดันโซ: และคนๆนั้นก็คือ ชั้น !!
ลูกขุน 1: บางทีเราลองให้ดันโซจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นก็น่าจะดีนะครับท่าน
ไดเมียว: ....
ชิคาคุ: เราไม่อาจยอมให้ความเพ้อฝันของ....
ไดเมียว: เอาล่ะ...เป็นที่ตัดสินใจแล้วว่า...
ไดเมียว: ดันโซ....เจ้าได้รับตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ 6!

Naruto Club Thailand

Naruto CH 449: ดอกไม้แห่งความหวัง

Credit: http://www.vrnct.com/forums/index.php

รูปภาพ
นางาโตะ: GEDO RINNETENSEI NO JUTSU
นารูโตะ: !?
โคนัน: นางาโตะ! นาย..!!
นางาโตะ: โคนัน...มันจบแล้ว....ชั้นมีตัวเลือกใหม่แล้ว...ตัวเลือกที่ชั้นเคยถอดใจมาก่อน
นารูโตะ: อะไร? นั่นมันคาถาอะไร!?
โคนัน: ....
โคนัน: ใครก็ตามที่ได้ครอบครองเนตรสังสาระ...ก็จะสามารถใช้วิชาเพน 6 วิถีได้....หลายคนกล่าวว่าแม้แต่วิชานี้ยังไม่อาจควบคุมความเป็นความตายได้
โคนัน: นางาโตะนี่แหละ...คือเพนวิถีที่ 7 ผู้ซึ่งสามารถความคุมการเกิดและการตายได้


รูปภาพ
PAGE 2
นางาโตะ: GIDO...
โคนัน: ....(ถ้าเค้ายังใช้คาถานั้นด้วยจักระเพียงแค่นี้ล่ะก็.....)
(....ถึงอย่างงั้น เค้าก็ยังอยากจะฝากความหวังไว้กับเด็กคนนี้)
โคนัน: ....
(เป็นเด็กที่ประหลาดมาก...เค้าสามารถเปลี่ยนแปลงความคิดของนางาโตะได้อย่างสมบูรณ์)




รูปภาพPAGE 3
นินจาโคโนฮะ: ...นั่นมันอะไร ?


รูปภาพ
PAGE 4
ปู่กบ: แม่อุ้ย...นี่มันที่ไหนกันเนี่ย...
ย่ากบ: กรี้ดดดดดดดดด....
ซากูระ: (ฟุกาซากุ ตายไปแล้วจริงๆ ชั้นมั่นใจ!)
ซากุระ: (...แต่นี่มัน...อะไรกัน.....เกิดอะไรขึ้นกันแน่...?)
อิโนะ: ห้ะ....?
ชิกามารุ: ...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?



รูปภาพ
PAGE 5
พ่อของอิโนะ: เกิดอะไรขึ้น...?
พ่อของชิกามารุ: ดูเหมือน นารูโตะ จะจัดการทุกอยา่งแล้วสินะ
เซียนกบใหญ่: มันจบลงแล้ว
กามะบุนตะ: เกิดอะไรขึ้นหนะ?
เซียนกบใหญ่: ก็เหมือนที่ชั้นเคยทำนายไป...แต่ชั้นไม่นึกเลยว่าลูกศิษย์ของจิไรยะทั้ง 2 คนจะเป็นเด็กในคำทำนายทั้งคู่...เด็ก 2 คนนี้จะนำความเปลี่ยนแปลงมาสู่โลกนินจา

รูปภาพ

เซียนกบใหญ่: บางที...สิ่งเหล่านี้อาจจะถูกลิขิตไว้อยู่แล้วก็ได้...ตั้งแต่วันที่จิไรยะตกลงที่จะไม่ถอดใจ...
เซียนกบใหญ่: ...หนังสือเล่มนั้น...ก็คือกุญแจในการเปลี่ยนแปลงโลกนี้นั่นเอง...

พ่อของคาคาชิ: อืม....ลูกก็มีปัญหาอยู่เหมือนกัน
คาคาชิ: ครับ..
พ่อของคาคาชิ: แต่ก็...พ่อไม่คิดว่าเรา 2 คนจะต้องมาจบชีวิตเร็วขนาดนี้
คาคาชิ: ...
พ่อของคาคาชิ: ถึงแม้อายุของพวกเราจะไม่น้อยเหมือนตอนแม่ของลูกก็ตาม...



รูปภาพ
PAGE 7
คาคาชิ: ...
คาคาชิ: แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม....พ่อก็ได้ทำสุดความสามารถแล้ว
คาคาชิ: ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วครับ....
พ่อของคาคาชิ: ...
คาคาชิ: พ่อยอมทำลายกฎเกณฑ์เพื่อสิ่งนั้น...
คาคาชิ: ผมภูมิใจในตัวพ่อครับ....




รูปภาพ
PAGE 8
พ่อของคาคาชิ: ขอบใจ..ลูก
คาคาชิ: !!
นารูโตะ: เกิดอะไรขึ้นน่ะ!?...เค้าเป็นอะไรไป!?
คัตซึยุ: คนในหมู่บ้านเริ่มฟื้นขึ้นมาแล้ว
นารูโตะ: !?
คัตซึยุ: ...แล้วก็..



รูปภาพ
PAGE 9
จิไรยะ: (ชั้นจะอยู่กับเด็กพวกนี้จนกว่าเค้าจะดูแลตัวเองได้....อย่า่งน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ชั้นทำได้)
นางาโตะ: มันยังมีเวลาพอที่ชั้นจะช่วยคนที่ชั้นฆ่าไปตั้งแต่ชั้นมาถึงโคโนฮะ
นางาโตะ: อย่า่งน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ชั้นทำได้...
คาคาชิ: ห้ะ...อะไรกัน!?
พ่อของคาคาชิ: ดูเหมือนจะยังไม่ถึงเวลาของลูกนะ...ลูกยังมีตั้งหลายเรื่องที่ต้องทำ
คาคาชิ: พ่อครับ...
พ่อของคาคาชิ: พ่อดีใจที่ได้พูดคุยกับลูก...ขอบใจที่ลูกยกโทษให้พ่อ....แค่นี้พ่อก็หมดห่วงแล้วล่ะ...
พ่อของคาคาชิ: ในที่สุด พ่อก็จะได้ไปพบแม่ของลูกซะที...



รูปภาพ

รูปภาพ

PAGE 11
พ่อของโจจิ: คาคาชิด้วยเหรอเนี่ย!!
คาคาชิ: ...เกิ...เกิดอะไรขึ้นน่ะ....
โจจิ: ครูคาคาชิ!!
คัตซึยุ: ชั้นจะอธิบายให้ฟังเอง...
นางาโตะ: ...แค่ก...แค่ก...
นารูโตะ: ...นาย....!
นางาโตะ: สงครามนำพาซึ่งความตาย...บาดแผล...และความเจ็บปวดมาสู่ทั้ง 2 ฝ่าย
นางาโตะ: มันไม่มีอะไรยากไปกว่าการเห็นคนที่เรารักต้องตาย...
นางาโตะ: ....แต่นายเชื่อ....ว่าพวกเค้าจะไม่ตาย...
นางาโตะ: โดยเฉพาะ...คนที่ไม่รู้จักสงคราม...อย่างเด็กรุ่นนาย
นางาโตะ: ...นายพยายามที่จะหาความหมายของการตาย...
นางาโตะ: ...แต่ว่า...มันก็จะมีแต่ความเจ็บปวดและความเกลียดชังเท่านั้น...ซึ่งนายเองก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง

รูปภาพ
PAGE 12
นางาโตะ: การตายอย่างเศษสวะ....ไม่ได้ทำให้ความเกลียดชังและความเจ็บปวดจางหายไปได้
นางาโตะ: นี่แหละ...สงคราม
นางาโตะ: และนี่...คือสิ่งที่นาย...นารูโตะ...ต้องเจอ
นางาโตะ: หึ..
นางาโตะ: หนังสือนั่น...และนาย...มันเหมือนถูกลิขิตเอาไว้
นางาโตะ: หรืออาจจะ...
นางาโตะ: เป็นฝีมือของ...พระเจ้าตัวจริงก็ได้...


รูปภาพ
PAGE 13
นางาโตะ: ตอนนี้...บทบาทของชั้นคงต้องจบลงแล้ว...
นางาโตะ: นารูโตะ...นายจะ...สามารถทำมัน...


รูปภาพ
PAGE 14
นารูโตะ: เธอจะเอาเค้าไปด้วยเหรอ?
โคนัน: ร่างพระเจ้านี้ถูกสร้า่งมาจากร่างของยาฮิโกะ...เค้าเป็นคนที่สำคัญกับพวกเรามาก
นารูโตะ: นั่น...ยาฮิโกะเหรอ?
นารูโตะ: แล้วเธอล่ะ...ชั้นไม่อยากนึกเลยว่าเธอจะกลับไปร่วมกับแสงอุษาอีก
โคนัน: ชั้นกับแสงอุษา...มันจบลงแล้ว...นางาโตะและยาฮิโกะคือทุกสิ่งทุกอยา่งของชั้น


รูปภาพ
PAGE 15
โคนัน: ความฝันของยาฮิโกะและนางาโตะ...
โคันน: ถ้าพวกเค้าฝากความหวังไว้ที่นาย...นายนั่นแหละ...คือความฝันของพวกเค้า
โคันน: นางาโตะเชื่อมั่นในตัวนาย...ชั้นก็จะเชื่อด้วย
โคนัน: อาเมะงาคุเระจะช่วยนายให้ความฝันนั้นเป็นจริง
นารูโตะ: ...
จิไรยะ: (ถ้าชั้นไม่สามารถหาคำตอบนั้นได้...มันก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้วว่าเธอจะทำอะไร)
นางาโตะ: (ชั้นจะเชื่อนาย...อุซึมากิ นารูโตะ)
นารูโตะ: ชื่อ "นารุโตะ" และความพยายามที่ไม่ท้อถอย....รวมถึงความเจ็บปวด

รูปภาพ
PAGE 16
นารูโตะ: นั่นเป็นสิ่งที่ อาจารย์ และั ลูกศิษย์ ของเค้าส่งถ่ายมาให้ชั้น
โคนัน: ....
โคนัน: ครั้งนี้...ชั้นหวังว่าดอกไม้นี่จะเป็นดอกไม้แห่งความหวังที่จะไม่สูญสลายไป


รูปภาพ
PAGE 17
นารูโตะ: (คอยดูต่อไปนะ...ตาเซียนลามก)
ซาสึเกะ: เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางกันแล้ว
ซุยเงสึ: แผลของนายหายแล้วเหรอ?
ซาซึเกะ: ใช่
ซาสึเกะ: พวกเราจะมุ่งหน้าไปโคโนฮะ
ข้อความ-(นารูโตะเติบโตขึ้นอีกครั้ง....ครั้งหน้า...การพัฒนาครั้งใหม่)

Naruto CH 448: เครื่องเตือนใจ

posted on 04 Jul 2009 16:53 by bondstp  in SpoilerNaruto

Naruto Club Thailand

Naruto CH 448: เครื่องเตือนใจ

Credit: http://www.vrnct.com/forums/index.php

รูปภาพ

PAGE 1
ตอนที่ : 448 เครื่องเตือนใจ

ข้อความ-("ชั้นจะไม่ฆ่าแกหรอก"...การตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลอย่างไร)
นารูโตะ: ....
นางาโตะ: ...เชื่อในสิ่งที่จิไรยะเชื่องั้นเหรอ...
นางาโตะ: ...นี่ก็คือคำตอบของแกสินะ
นางาโตะ: ถ้างั้น...จะให้พวกเรานั่งรอแกนำพาความสงบสุขมาสู่โลกนี้ดีมั้ย!
นารูโตะ: ....
นางาโตะ: ขอทีเถอะ!!....จะให้ชั้นเชื่อจิไรยะได้ยังไง!
นางาโตะ: มันไม่มีหรอก...ความสงบสุขที่แท้จริงนั่นหนะ!
นางาโตะ: มันเป็นไปไม่ได้เลย....ตราบใดที่โลกยังคงต้องสาปอยู่แบบนี้!

รูปภาพ
PAGE 2
นารูโตะ: ถ้างั้น...ชั้นจะเป็นคนทำลายคำสาปนั้นเอง
นารูโตะ: ตราบใดที่โลกนี้ยังไม่พบกับความสงบสุขที่แท้จริง...ชั้นก็จะตามหามันไปเรื่อยๆ
นารูโตะ: ชั้นไม่ถอดใจหรอก!
นางาโตะ: ....
นางาโตะ: ...แก...
นางาโตะ: ...นั่น..มัน...
โคนัน: ??....นางาโตะ....มีอะไรเหรอ?...

 รูปภาพ

PAGE 3
นางาโตะ: ...คำพูดนั่่น...
นารูโตะ: ใช่...นั่นเป็นคำพูดในหนังสือเล่มนี่
นารูโตะ: หนังสือเล่มแรกที่เค้าเขียน...
นารูโตะ: เค้าเขียนหนังสือเล่มนี้....ตั้งใจเพื่อจะเป็นเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้
โคนัน: ....
นางาโตะ: และตอนจบ...เค้าก็เขียนไว้ว่า....แรงบันดาลใจที่ทำให้เค้าเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา...ก็คือศิษย์ของเค้าเอง
นางาโตะ: และศิษย์เค้าคนนั้นก็คือ...แก....นางาโตะ
นางาโตะ: !!!

รูปภาพ 

PAGE 4
นางาโตะ: ...ห้ะ?!....มันเป็นเรื่องบังเอิญใช่มั้ย?...
นารูโตะ: และชืื่่อของตัวเอกในหนังสือ.....ก็คือ....
(ย้อนอดีต)
นางาโตะ: อาจารย์ครับ
จิไรยะ: ?...มีอะไรเหรอ?...

รูปภาพ 

PAGE 5
นางาโตะ: ขอเวลาซักครู่ได้มั้ยครับ
จิไรยะ: ได้สิ...ชั้นแค่กำลังพยายามเขียนหนังสืออยู่...แต่ก็นึกอะไรไม่ออก...ชั้นเลยพักกินข้าวก่อน
จิไรยะ: แล้วมีอะไรล่ะ?
นางาโตะ: ....
นางาโตะ: จำตอนที่อาจารย์พูดเรื่องความเกลียดชังได้มั้ยครับ?
นางาโตะ: ผมลองเอากลับไปคิดดู
จิไรยะ: อ๋อ....เธอได้ข้อสรุปแล้วเหรอ?
นางาโตะ: ความสงบสุข....ผมไม่รู้หรอกว่าจะได้มันมายังงัย
นางาโตะ: ....แต่ว่า.....

 

ติดตามหน้าต่อไปได้ที่ คลิกเลยจ้า http://www.vrnct.com/forums/viewtopic.php?f=11&t=950&start=0

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ห่างหายไปนาน ติดเรียนเยอะแยะเลยไม่ว่างเข้ามาอัพบล็อคของตนเองเลย

มันเปิดเทอมแล้ว แล้วใครสอบ GAT แล้ว เครียดไปใหญ่

สอบกลางภาคก็กระดึ๊บเข้ามาแล้ว เครียดมากๆ

ตั้งใจเรียนอยู่ แต่ว่างๆ ก็จะมาอัพ แบบไม่ขาดสายให้น่ะครับ

คราวนี้ขอลงแค่ 5 Page ก่อนนะ คราวหน้าตอนต่อไปจะลงเต็มๆให้

Naruto CH 447: ความเชื่อ

posted on 15 May 2009 19:38 by bondstp  in SpoilerNaruto

มาแล้วๆๆ

 

นารุโตะตอนที่ 447

 

55555

 

สนุกมากมาย

 

ตามลิงค์ไปดูได้เลยครับ

 

คลิกๆจิ้มๆ

 

>> http://www.vrnct.com/forums/viewtopic.php?t=903

 

free unlimited image hosting service 

 

free unlimited image hosting service 

 

free unlimited image hosting service

 free unlimited image hosting service

Naruto Chapter 446 : แค่ปกป้องคนสำคัญ.. ของฉัน @ Naruto Club Thailand
Transalator (คำแปล) By Jasper
Drawing (ภาพสแกน) & Typesetting (ลงอักษรไทย) By Valkyrie
Webmaster (เจ้าของเว็บ) By ShakeN
SpecialTHANK (ขอบคุณ) By NCT TEAM

http://www.vrnct.com/
naruto44601.jpg picture by BondSTP_NCT
naruto44602.jpg picture by BondSTP_NCT
naruto44603.jpg picture by BondSTP_NCT
naruto44604.jpg picture by BondSTP_NCT
naruto44605.jpg picture by BondSTP_NCT
เอามาให้ดู 5 หน้าน่ะ
5555
กลัวลิขสิทธิ์ของทางเว็บอ่ะตัว
อย่าโกรธเค้าน่ะตัว เอามาลงได้แค่นี้น่ะตัวเอง
555555
ที่เหลือตามLinKไปน่ะ
นี้ คลิกๆ จิ้มๆ เลยจ้า